Werk aan wat ertoe doet: het begin van mijn sociale sabbatical
Ik neem een heel jaar om met service design problemen in Brussel aan te pakken die ertoe doen
Gepubliceerd op — Ongeveer 5 minuten leestijd
Het is tijd voor een reset. Opnieuw beginnen en opnieuw verbinding maken met de dingen die er echt toe doen voor mij en de mensen om me heen.
Het is tien jaar geleden dat ik afstudeerde. Eerst zes jaar werken bij communicatiebureaus als ontwerper en creatief, gevolgd door vier jaar software bouwen voor deze bureaus. Na dit decennium in communicatiejobs heb ik het gevoel dat ik het contact verloren ben met de grote uitdagingen in het leven. Ik heb het gevoel dat mijn vaardigheden beter ingezet kunnen worden.
Begrijp me niet verkeerd, ik ben dankbaar voor alle vrienden die ik gemaakt heb en alle vaardigheden die ik onderweg heb opgedaan. Maar het is tijd om verder te gaan en aan nieuwe problemen te werken buiten mijn comfortzone. Twee weken geleden heb ik mijn baan als medeoprichter en creative director van communicatiesoftwarebedrijf Prezly opgezegd en nu ben ik klaar voor een nieuw avontuur.
Een sociale sabbatical
In de komende twaalf maanden verbreed ik mijn horizon om me bewust te worden van de problemen in mijn gemeenschap die opgelost moeten worden.
Elke maand doe ik een andere job in gebieden met een sociaal doel. Onderwijs, gezondheidszorg, landbouw, integratie,.. De banen die impact hebben op iedereen om ons heen.
Ik ben op zoek naar een roeping. Een missie. Een activiteit waar ik een echte bijdrage kan leveren met mijn vaardigheden in ondernemerschap, design en marketingcommunicatie.
De onderstaande visual legt uit hoe ik deze sociale sabbatical plan aan te pakken.

Een reden van bestaan
Het Japanse concept ikigai visualiseert mijn uitdaging goed. Ikigai betekent "een reden van bestaan". Het is waarom mensen 's ochtends opstaan. Een reden om van het leven te genieten. Je hebt het wanneer je werk doet waar je goed in bent, dat je graag doet, waarvoor je betaald wordt, en dat de wereld nodig heeft.
Blijkbaar vereist het vinden van je ikigai een diepe en vaak langdurige zoektocht naar jezelf.

Ik weet waar ik goed in ben en wat me passioneert. Design, facilitatie en communicatie. En gelukkig heb ik nooit moeite gehad om er goed voor betaald te worden.
Wat ik wel nodig heb is een uitgebreide zoektocht in de wereld om problemen te vinden die ertoe doen voor mij en mijn gemeenschap.
Anderen inspireren om problemen op te lossen die ertoe doen
Daar stopt het echter niet. In slechts één maand kan ik geen echte impact maken in deze organisaties. Het zal nauwelijks genoeg tijd zijn om hun problemen te begrijpen en mogelijke oplossingen te bedenken. Ik zal niet veel kunnen bouwen in mijn eentje. Daarom documenteer ik mijn bevindingen, in de hoop dat het andere bouwers inspireert om te helpen.
Er zijn massa's getalenteerde mensen die impact willen maken. Helaas zitten velen vast in hun veilige baan. Ik was er zelf een van. Een goed salaris. Een leuke kantooromgeving. Werken aan intellectueel uitdagende problemen. Check, check en check. Maar niet veel bijdragen aan de maatschappij. Dat is jammer.
Gedeelde waarde
Het is echter wel mogelijk om oplossingen te creëren die de gemeenschap helpen en die financieel gezond zijn. In de managementtheorie noemen ze dit concept shared value.

In elk project zoek ik naar oplossingen met gedeelde waarde, omdat winstgevend en zelfredzaam zijn de enige manier is om de projecten op lange termijn haalbaar te maken. Het is ook essentieel om andere mensen te inspireren om mee te doen.
Principes
Lokaal: ten goede komen aan mijn lokale gemeenschap in Brussel.
Belangrijk: helpen op gebieden die het leven van mensen verbeteren.
Hands-on: oplossingen bedenken door mezelf een hele maand onder te dompelen.
Waardevol: oplossingen maken die mensen nodig hebben, door vroeg en vaak te testen.
Transparant: de problemen, inzichten en oplossingen publiek delen zodat anderen ervan kunnen leren en hopelijk bijdragen.
Gestructureerd: technieken uit service design gebruiken om de uitdagingen op een gestructureerde manier aan te pakken.
Levensvatbaar: op zoek naar oplossingen met een solide business case.
Genetwerkt: gebruik maken van bestaande initiatieven en infrastructuur in Brussel zoals Growfunding, het Brussels Together Open collective, of Make Sense Belgium.
Volgende stap: terug naar school
De laatste week van november begin ik op een basisschool in Brussel genaamd Sint-Joost-Aan-Zee. Het is een multiculturele school in een van de armste wijken van Brussel.
Ik ga het team helpen met praktische IT-problemen en onderzoeken hoe de ouders beter verbonden kunnen worden met de school.
Aan het einde van de maand hoop ik prototypes en een business case te kunnen presenteren voor oplossingen die Sint-Joost-Aan-Zee en andere scholen kunnen helpen.
Hoe kan jij helpen?
Deel organisaties die mijn hulp kunnen gebruiken. Zijn er teams in Brussel die proberen een verschil te maken en die een gratis service designer voor een maand kunnen gebruiken? Laat het me weten.
Ben je een designer met vergelijkbare ideeën? Ik verzin het gaandeweg, dus ik zou graag feedback krijgen op de aanpak. Of nog beter: als je ook een sociale sabbatical wil doen in de regio Brussel, laat het me weten zodat we kunnen samenwerken.
Nu, terug naar school.